தமிழக வேளாண் பட்ஜெட்:

 

தமிழ்நாட்டில் விவசாய ஆபத்து என்பது வெறும் பயிர் பொய்த்துப்போவதுடன் மட்டும் முடிவடைவதில்லை; மழைப் பொழிவு, தேக்கமடைந்த அணைகளில் நீர் திறப்பு தாமதமாவது, திடீர் விலை வீழ்ச்சி மற்றும் அரசாங்கத்தின் தலையீட்டு நேரம் ஆகியவற்றிலும் அது பரவியுள்ளது. Photograph: (படம்: விக்கிமீடியா காமன்ஸ்)

எழுதியவர்: அருண் ஜனார்த்தனன்

முதலமைச்சர் சி. ஜோசப் விஜய் தலைமையிலான தமிழக அரசின் முதலாவது வேளாண் பட்ஜெட், விவசாயத்தை வெறும் தானியங்களை உற்பத்தி செய்யும் ஒரு துறையாக மட்டும் பார்க்காமல், ஒன்றாக இணைக்கப்பட வேண்டிய ஒரு முழுமையான சமூக உலகமாக முன்வைக்கிறது: பாசனக் கால்வாய்களின் கடைகோடி வரை நீர் சென்று சேருவது, தொழிலாளர்கள் கிடைக்காத போது இயந்திரங்கள் கிடைப்பது, விலைச் சரிவுக்கு முன் சேமிப்புக் கிடங்குகள் அமைவது, மற்றும் ஒரு விவசாயி விவசாயத்தை முழுமையாகக் கைவிட முடிவெடுப்பதற்கு முன் பொது நிறுவனங்கள் அவருக்குப் பதிலளிப்பது என அது அனைத்தையும் ஒருங்கிணைக்கிறது.

தமிழ் அரசியல் மொழியில் விவசாயத்திற்கு அளிக்கப்படும் வழக்கமான பண்பாட்டு மரியாதையுடன் இந்த ஆவணம் தொடங்குகிறது. ஆனால், பட்ஜெட் விரைவாக விவசாயத்தின் கடினமான யதார்த்தங்களை நோக்கி நகர்கிறது: சீரற்ற பருவமழை, தொழிலாளர் பற்றாக்குறை, மண் மற்றும் நீர் வளங்களின் வீழ்ச்சி, உயரும் செலவுகள் மற்றும் நியாயமான விலையைப் பெறுவதில் ஏற்படும் தொடர் தோல்விகள். இந்த அழுத்தங்கள் விவசாயிகள் விவசாயத்தைக் கைவிடுவது குறித்து யோசிக்க வைக்கக்கூடும் என்பதை அரசு ஒப்புக்கொள்கிறது.

அந்த ஒப்புதலே இந்த பட்ஜெட்டிற்கு அதன் மையப் பண்பை வழங்குகிறது. இது வேளாண்மையின் மிகுதியை அறிவிப்பதை விட, கிராமப்புறத் திறன்கள் அழிந்துபோவதைத் தடுக்கும் ஒரு முயற்சியாகவே உள்ளது.

இலக்குகளும் தலையீடுகளும்

மாநில அரசு ஐந்து ஆண்டுகளில் 131 லட்சம் மெட்ரிக் டன் உணவு தானிய உற்பத்தியை இலக்காக நிர்ணயித்துள்ளது; இதில் 2026-27 ஆம் ஆண்டிற்கு 125 லட்சம் மெட்ரிக் டன் இலக்கு வைக்கப்பட்டுள்ளது. ஆனால் அதன் பல திட்டங்கள் வெறும் உற்பத்தியை பெருக்குவதுடன் நிற்காமல், ஆபத்துகளைத் தாங்கும் விவசாயிகளின் திறனை மீெடுப்பதிலேயே கவனம் செலுத்துகின்றன: பயிர் காப்பீடு, பாசன வசதி, மண் வளம் புதுப்பித்தல், அறுவடைக்குப் பிந்தைய பாதுகாப்பு, இயந்திரமயமாக்கல், வருமான ஆணையங்கள் மற்றும் சந்தை நுண்ணறிவு.

மாநில நிதியில் இருந்து ரூ.648.55 கோடி ஒதுக்கீட்டில் 36 லட்சம் ஏக்கர் நிலத்தைப் பயிர் காப்பீட்டின் கீழ் கொண்டு வந்து, 15 லட்சம் விவசாயிகளுக்குப் பயனளிக்க அரசு முன்மொழிகிறது. இறுதியில் மொத்த சாகுபடிப் பரப்பையும் காப்பீட்டின் கீழ் கொண்டு வருவதே நோக்கம் என்று பட்ஜெட் கூறுகிறது. இது முக்கியமானது, ஏனெனில் தமிழ்நாட்டில் விவசாய ஆபத்து என்பது பயிர் பொய்த்துப்போவதுடன் மட்டும் முடிவதில்லை; மழைப் பொழிவு, தேக்கமடைந்த அணைகளில் நீர் திறப்பு தாமதமாவது, விலை வீழ்ச்சி மற்றும் அரசாங்க தலையீட்டின் நேரம் ஆகியவற்றிலும் அது பரவியுள்ளது.

பட்ஜெட் ஆவணமே இத்தகைய ஒரு நிறுவனத் தோல்வியைப் பதிவு செய்கிறது. பெங்களூரா மாம்பழ வகைகளுக்கான குறைந்தபட்ச விலை ஆதரவுத் திட்டம் முதன்முறையாக ஒப்புதலளிக்கப்பட்டது. ஆனால் வழிகாட்டுதல்கள் இறுதி செய்யப்பட்டு கொள்முதல் தொடங்குவதற்குள் அறுவடைக்காலம் முடிந்துவிட்டது. வெறும் ஆறு மெட்ரிக் டன் மட்டுமே கொள்முதல் செய்யப்பட்டது. எதிர்காலத்தில் விரைவாகச் செயல்பட இப்போது நடைமுறைகள் உருவாக்கப்பட்டுள்ளதாக ஆவணம் கூறுகிறது. பல அறிவிப்புகள் நிறைந்த பட்ஜெட்டில், இது மிகவும் வெளிப்படையான பத்திகளில் ஒன்றாகும்: கொள்கை இருக்கலாம், ஆனால் கிராமப்புற வாழ்க்கை நேர மேலாண்மையால் ஆளப்படுகிறது. அரசு தனது காகிதப் பணிகளை முடிக்கும் வரை ஒரு விவசாயி தன் அறுவடையைத் தள்ளிப்போட முடியாது.

விவசாய வாழ்வின் மிக உடனடித் தேவையாக நீர் உள்ளது. போதிய நீர் இருப்பு இல்லாததால் மேட்டூர் அணையை குறிப்பிட்ட தேதியில் திறக்க முடியவில்லை என்பதை பட்ஜெட் சுட்டிக்காட்டுகிறது. டெல்டாவில் ரூ.10 கோடி செலவில் 2,509 கி.மீ பாசனக் கால்வாய்களைத் தூர்வாரியதையும், ரூ.134.83 கோடியிலான குறுவை தொகுப்புத் திட்டத்தையும் இது பதிவு செய்கிறது. இதுவரை 8.26 லட்சம் ஏக்கர் குறுவை சாகுபடியின் கீழ் கொண்டு வரப்பட்டுள்ளதாகக் கூறுகிறது (ஜூன்-ஜூலை முதல் செப்டம்பர்-அக்டோபர் வரை நடைபெறும் குறுகிய கால நெல் சாகுபடி பருவம்). இதர பகுதிகளில், நீர்வளத் துறை ரூ.125 கோடி மதிப்பீட்டில் 5,955 கி.மீ நீளமுள்ள ஆறுகள், கால்வாய்கள் மற்றும் வடிகால்களில் 1,161 தூர்வாரும் பணிகளை முன்மொழிகிறது.

மகசூலைத் தாண்டிய பார்வை

பட்ஜெட்டின் சுற்றுச்சூழல் சார்ந்த தொலைநோக்குப் பார்வை, ரூ.600 கோடி மதிப்பிலான ஐந்து ஆண்டு 'தமிழ்நாடு மண் வள இயக்கத்தில்' தெளிவாகத் தெரிகிறது. வேதியியல் உரங்களின் அதிகப்படியான பயன்பாடு, மோசமான கழிவு மேலாண்மை மற்றும் கரிமக் கார்பன் குறைவு ஆகியவற்றின் விளைவுகளை மாற்றியமைக்க இந்த இயக்கம் முயல்கிறது. மண் வள அட்டைகள், பசுந்தாள் உரம் சாகுபடி, உயிர் உரங்கள், மண்புழு உர அலகுகள், உவர் மற்றும் கார நிலங்களைச் சீரமைத்தல், இயற்கை விவசாயக் குழுக்கள் மற்றும் 20,000 ஏக்கரில் இயற்கை விவசாயம் செய்ய ஏக்கருக்கு ரூ.4,000 ஊக்கத்தொகை ஆகியவற்றை இது முன்மொழிகிறது.

நோக்கம் வெறும் மகசூலை கூட்டுவது மட்டுமல்ல. வருங்கால சந்ததியினர் "வளமான தமிழ் நிலங்களைச் சுவீகரித்துக் கொள்வதை" உறுதி செய்வதே இந்த இயக்கத்தின் நோக்கம் என்று ஆவணம் கூறுகிறது. இது பட்ஜெட்டின் கவனத்தை ஆண்டறிக்கைப் செலவினத்திலிருந்து சுற்றுச்சூழல் அறங்காவலராக மாற்றுகிறது: மண் என்பது சுரண்டப்பட வேண்டிய ஒரு பொருளாக அல்லாமல், தற்போதைய விவசாயி தற்காலிகமாக வைத்திருக்கும் ஒரு பரம்பரைச் சொத்தாகப் பார்க்கப்படுகிறது.

பருவநிலை மாற்றம் அறிவியல் கணிப்பாகவும், அனுபவபூர்வமான நிச்சயமற்ற தன்மையாகவும் கையாளப்படுகிறது. 12 மாவட்டங்களில் "சூப்பர் எல் நினோ" எனப்படும் நிகழ்வினால் கடுமையான பாதிப்புகள் ஏற்படும் என பட்ஜெட் எதிர்பார்க்கிறது. மேலும் தமிழ்நாடு வேளாண்மைப் பல்கலைக்கழகத்தால் தயாரிக்கப்பட்ட மாவட்ட வேளாண் அவசரக்காலத் திட்டங்கள் ஆட்சியர்களுடன் பகிர்ந்து கொள்ளப்பட்டுள்ளதாகக் கூறுகிறது. பசுமைக்குடில் வாயு உமிழ்வைக் குறைத்தல் மற்றும் விவசாயிகளுக்குக் கார்பன் வர்த்தக வருமானத்தை உருவாக்கும் நோக்கில், நேரடி நெல் விதைப்பு மற்றும் மாற்று நனைத்தல்-உலர்த்துதல் முறைகளின் செய்முறை விளக்கங்களையும் இது முன்மொழிகிறது.

தொழிலாளர் பற்றாக்குறை

தொழிலாளர் பிரச்சனை பட்ஜெட்டில் மீண்டும் மீண்டும் வெளிப்படும் மற்றொரு கவலையாகும். பட்ஜெட் இயந்திரமயமாக்கலை வெறும் நவீனமயமாக்கலாகப் பார்க்காமல், கிராமப்புறத் தொழிலாளர் பற்றாக்குறைக்கான தீர்வாகவும், விவசாயப் பணிகளை நேரத்தில் முடிப்பதற்கானத் தேவையாகவும் பார்க்கிறது. விசை உழவு இயந்திரங்கள், களைெடுக்கும் கருவிகள், ரோட்டவேட்டர்கள் மற்றும் டிராக்டர்கள் உள்ளிட்ட மானிய விலையிலான இயந்திரங்களுக்கு ரூ.227.20 கோடி ஒதுக்கப்பட்டுள்ளது. இதன் மூலம் 24,000 விவசாயிகள் பயனடைவர். மேலும் கிராம அளவில் 50 வாடகை மையங்கள் அமைக்க முன்மொழியப்பட்டுள்ளது, இதில் 30 சதவீத ஒதுக்கீடு மகளிர் சுயஉதவிக் குழுக்களுக்கு ஒதுக்கப்பட்டுள்ளது.

'வெற்றி வான்மகள்' திட்டம் இக்கோட்பாட்டை ட்ரோன்களுக்கு விரிவாக்குகிறது. 100 பெண்கள் உட்பட 500 பேருக்கு ட்ரோன் இயக்கும் பயிற்சி அளிக்கப்பட உள்ளது; பயிற்சி பெற்ற 50 பெண்களுக்கு 50% மானியத்தில் ட்ரோன்கள் வழங்கப்படும். பட்ஜெட் இதை ஒரே நேரத்தில் தொழிலாளர் தலையீடாகவும், தொழில்நுட்பத் திட்டமாகவும், பெண்களுக்கான வேலைவாய்ப்புத் திட்டமாகவும் முன்வைக்கிறது.

விவசாயிகளிடையே உள்ள சமத்துவமின்மையைப் போக்குவதற்கும் இலக்கு சார்ந்த முயற்சிகள் உள்ளன. அண்ணல் அம்பேத்கர் விவசாய உதவித் திட்டத்தின் கீழ், பட்டியல் சாதி மற்றும் பட்டியல் பழங்குடியின விவசாயிகளுக்குப் பசுமைக்குடில்கள், இயந்திரங்கள், சூரிய உலர்த்திகள் மற்றும் பம்புகளுக்கு அதிக மானியம் வழங்கப்பட உள்ளது. அதே நேரத்தில் பாசன வசதி இல்லாத 300 விவசாயிகளுக்கு முழு மானியத்தில் ஆழ்துளைக் கிணறுகள் அல்லது குழாய்க்கிணறுகள் பம்புகளுடன் வழங்கப்படும். இதற்கான ஒதுக்கீடு ரூ.56.72 கோடியாகும்.

விவசாயிகளின் பேச்சுவார்த்தை திறனை உயர்த்துதல்

பட்ஜெட் முழுவதும் ஓடும் பொருளாதாரக் கேள்வி என்னவென்றால், விவசாயிகள் எவ்வளவு உற்பத்தி செய்கிறார்கள் என்பது மட்டுமல்ல, அவசரப்பட்டு விற்காமல் இருப்பதற்கான நிறுவன வலிமை அவர்களிடம் உள்ளதா என்பதுதான்.

மொத்தம் ரூ.23 கோடி செலவில் 'தமிழ்நாடு விவசாயிகள் வருமான உயர்வு ஆணையம்' முன்மொழியப்பட்டுள்ளது. புதிய உழவர் உற்பத்தியாளர் நிறுவனங்களுக்கு (FPC) பங்கு மூலதன ஆதரவு வழங்கப்படும், அதே நேரத்தில் FPC மேலாண்மைப் பிரிவு நிலுவையில் உள்ள அமைப்புகளுக்குச் சட்ட நடைமுறைகள், தொழில்முறை ஊதியங்கள் மற்றும் சந்தை இணைப்புகளுக்கு உதவும். வேளாண் நுண்ணறிவு மற்றும் சந்தை சிறப்பம்ச மையம், ஒழுங்குமுறைப்படுத்தப்பட்ட சந்தைகள், e-NAM சந்தைகள், உழவர் சந்தைகள் மற்றும் 1,686 உழவர் உற்பத்தியாளர் நிறுவனங்களின் தகவல்களைச் செயற்கை நுண்ணறிவு, கணிப்பு பகுப்பாய்வு மற்றும் புவியியல் தகவல் அமைப்புகளைப் பயன்படுத்தி ஒருங்கிணைக்கும்.

இங்குதான் பட்ஜெட்டின் அரசியல் பொருளாதாரம் மிகவும் தெளிவாகிறது. விவசாயி வெறும் அரசுப் பொருட்களைப் பெறும் பயனாளியாக மட்டும் பார்க்கப்படாமல், பேச்சுவார்த்தை சக்தி, தகவல், சேமிப்பு, பதப்படுத்தும் திறன் மற்றும் விற்பனையைத் தள்ளிப்போடும் திறன் தேவைப்படும் ஒருவராகப் பார்க்கப்படுகிறார்.

அதற்கேற்ப, அரசு-தனியார் பங்களிப்பு மூலம் குளிர்பதனக் கிடங்குகள், ஒழுங்குமுறைப்படுத்தப்பட்ட சந்தைகளில் சேமிப்புக் கிடங்குகள், நவீனமயமாக்கப்பட்ட உழவர் சந்தைகள், மின்னணு விலைக்காட்சிப் பலகைகள் மற்றும் தக்காளி, வெங்காயம் போன்ற அழுகும் பொருட்களுக்கான விலை நிலைப்படுத்தும் நிதி ஆகியவற்றை இது முன்மொழிகிறது.

பரந்த கிராமப்புற பொருளாதாரம்

பட்ஜெட் பயிர் சாகுபடியைத் தாண்டி பரந்த கிராமப்புற பொருளாதாரத்தையும் அடைகிறது. இது பயிர்க் கடன்களுக்காக ரூ.17,000 கோடியையும், கால்நடை பராமரிப்பு, மீன்வளம் மற்றும் தேனீ வளர்ப்பு போன்ற சார்பு நடவடிக்கைகளுக்கான நடைமுறை மூலதனக் கடன்களாக ரூ.3,000 கோடியையும் வழங்குகிறது. நடுத்தர பால் பண்ணைகள், சிறிய பால் பண்ணைகள், மானிய விலையில் கால்நடை தீவனம், நாட்டு மாட்டு இனங்களுக்கான ஆதரவு, கிராமக் குளங்களில் மீன் வளர்ப்பு மற்றும் பண்ணைக் குட்டை மீன்வளர்ப்பு ஆகியவற்றை இது முன்மொழிகிறது.

திட்டங்கள், மானியங்கள், பாசனப் பணிகள், டிஜிட்டல் தளங்கள், ஆணையங்கள் மற்றும் ஊக்கத்தொகைகள் ஆகியவற்றின் நீண்ட பட்டியலுக்கு அடியில், ஒவ்வொரு வேளாண் பட்ஜெட்டும் இறுதியாக எதிர்கொள்ளும் ஒரு அமைதியான கேள்வி உள்ளது: இது வெறும் சாகுபடியை மட்டும் ஆதரிக்கிறதா அல்லது விவசாயியின் சுதந்திரத்தை விரிவாக்குகிறதா? பட்ஜெட் தொடர்ந்து அதிக உற்பத்தித்திறன், பருவநிலை தாங்கும் திறன், இயந்திரமயமாக்கல், சந்தை அணுகல் மற்றும் நிறுவன ஆதரவை வாக்குறுதி அளிக்கிறது. இருப்பினும், கடன் மற்றும் விதைகள் முதல் சேமிப்பு, காப்பீடு, சந்தைப்படுத்தல் மற்றும் இடர் மேலாண்மை வரை விவசாய வாழ்க்கையின் ஒவ்வொரு கட்டத்திலும் கிராமப்புறத் தமிழ்நாடு அரசின் தலையீட்டைத் தொடர்ந்து கோருகிறது என்பதை இது வெளிப்படுத்துகிறது.

அறிவிப்புகளை ஒன்றாகப் படிக்கும்போது, விவசாயம் என்பது இனி வெறும் பயிர் சாகுபடியாகக் கருதப்படாமல், நிச்சயமற்ற தன்மையை தொடர்ச்சியாக மேலாண்மை செய்வதாகக் கருதப்படுகிறது. எனவே, இந்த பட்ஜெட்டின் அளவுகோல் என்பது அறிவிக்கப்பட்ட அனைத்துத் திட்டங்களும் செயல்படுத்தப்படுகிறதா என்பதில் இல்லை; மாறாக, அந்த நிச்சயமற்ற தன்மையைக் குறைப்பதன் மூலம், விவசாயி அடுத்த பருவத்தில் பிழைத்திருக்க உதவுவதுடன், தனது வேலை, வருமானம் மற்றும் எதிர்காலம் குறித்து சுயாதீனமான முடிவுகளை எடுக்கும் திறனை உயர்த்துகிறதா என்பதில் தான் உள்ளது.

கிராமப்புற வளர்ச்சி, கொள்முதல், கால்வாய் சீரமைப்பு, மீன்வளம், வனத்துறை, கால்நடை பராமரிப்பு மற்றும் இதரத் தொடர்புடைய துறைகள் உட்பட வேளாண்மை மற்றும் அதன் சார்புத் துறைகளுக்கான மொத்த ஒதுக்கீட்டை பட்ஜெட் ரூ.58,374.09 கோடியாக நிர்ணயித்துள்ளது. இந்த பரப்பளவு முக்கியமானது: விவசாயம் என்பது இங்கு ஒரே ஒரு துறையாகப் பார்க்கப்படாமல், கிராமப்புறக் குடிமக்கள் அரசை எதிர்கொள்ளும் ஒரு பொது அமைப்புகளின் வலைப்பின்னலாகக் கருதப்படுகிறது.

இது அரசின் முதல் ஆண்டு என்றும், கிடைக்கும் நிதிக்கு ஏற்ப திட்டங்களுக்கு முன்னுரிமை அளிக்கப்பட்டுள்ளதாகவும் கூறி பட்ஜெட் நிறைவடைகிறது. இத்திட்டங்கள் கிராமப்புற வாழ்க்கையை மாற்றுமா என்பது, காப்பீட்டுக் கோரிக்கைகள் வந்து சேருமா, கடைக்கோடி கால்வாய்களில் நீர் செல்லுமா, தேவைப்படும்போது இயந்திரங்களை வாடகைக்கு எடுக்க முடியுமா, ட்ரோன் பைலட்டுகளாகப் பயிற்சி பெற்ற பெண்கள் வேலை பெறுகிறார்களா, சந்தைத் தரவுகள் விவசாயிகளுக்குப் பயன்படும் வடிவில் சென்று சேருகிறதா, பயிர் அழிவதற்கு முன்பே விலை ஆதரவு தொடங்குகிறதா என்பதைப் பொறுத்தே அமையும்.

source https://tamil.indianexpress.com/explained/tn-agriculture-budget-2026-farmer-empowerment-and-schemes-analysis-12239847