சண்டிபுரா வைரஸ்
/indian-express-tamil/media/media_files/2026/08/13/chandipura-virus-2-2026-08-13-21-19-18.jpg)
தற்போதைய நோய் பரவலின் போது, குஜராத்தின் கேடா மற்றும் ஆனந்த் மாவட்டங்களில் உள்ள வீடுகளில் இருந்து மணல் ஈக்களின் மாதிரிகளைச் சேகரிக்கும் விஞ்ஞானிகள்.
எழுதியவர்: பிரெண்டன் தாபி
சண்டிபுரா வைரஸ் காரணமாக குஜராத்தில் உயிரிழந்தவர்களின் எண்ணிக்கை 5 வாரங்களில் 25 ஆக உயர்ந்துள்ள நிலையில், இதுவரை பரிசோதிக்கப்பட்ட எந்தவொரு அறியப்பட்ட நோய்க்கடத்திகளிடமிருந்தும் இந்த வைரஸின் தடயத்தை பொது சுகாதார நிபுணர்களால் கண்டறிய முடியவில்லை. சேற்று வீடுகளின் பிளவுகள் அல்லது கால்நடைகளிடையே காணப்படும் மணல் ஈக்களே இதன் பொதுவான கடத்திகளாகக் கருதப்படுகின்றன.
ஜூன் 30 முதல் வைரஸ் பரவத் தொடங்கிய பிறகு எடுக்கப்பட்ட மிகப்பெரிய பரிசோதனை நடவடிக்கையில், ஆயிரக்கணக்கான மணல் ஈக்களும், பின்னர் வைரஸைக் கடத்துவதாகச் சந்தேகிக்கப்பட்ட கொசுக்கள் மற்றும் உண்ணிகளும் பரிசோதிக்கப்பட்டு அவற்றின் முடிவுகள் எதிர்மறையாக வந்தன. 2024-ம் ஆண்டு பரவலின் போது 78 குழந்தைகள் அறிகுறிகளுடன் பாதிக்கப்பட்டதில் 28 குழந்தைகள் உயிரிழந்தனர். அப்போதும் இதுபோன்ற பரிசோதனைகளுக்குப் பிறகும் நிபுணர்களுக்கு எந்த ஆதாரமும் கிடைக்கவில்லை. அதேபோல, இந்த வைரஸ் சரியாக எங்கு இனப்பெருக்கம் செய்கிறது என்ற கேள்வி தற்போதும் ஆராய்ச்சியாளர்களைப் பின்தொடர்ந்து வருகிறது. தற்போதைய பரவலில், குஜராத் அரசு 25 குழந்தைகள் உயிரிழந்ததைத் தவிர, 39 குழந்தைகள் சண்டிபுரா வைரஸால் பாதிக்கப்பட்டுள்ளதை உறுதிப்படுத்தியுள்ளது.
சண்டிபுரா வெசிகுலோவைரஸ் (சி.எச்.பி.வி) பெரும்பாலும் 15 வயதிற்குட்பட்ட குழந்தைகளையே தாக்குகிறது. இது கடுமையான மூளைக்காய்ச்சல் நோய்க்குறியாக (Acute Encephalitis Syndrome - AES) வெளிப்படுகிறது. மேலும் இதுவரை குஜராத் மற்றும் ராஜஸ்தானில் உயிரிழப்புகளை ஏற்படுத்தியுள்ளது.
இதில் மிகவும் கவலையளிக்கும் விஷயம் என்னவென்றால், மணல் ஈக்கள் கிழக்கு குஜராத்தில் மட்டுமே வாழக்கூடியவை, ஆனால் சி.எச்.பி.வி தொற்றால் பாதிக்கப்பட்ட நோயாளிகள், அவர்களில் சிலர் உயிரிழந்தவர்கள் உட்பட, மேற்கில் உள்ள சௌராஷ்டிரா பகுதியிலும் கண்டறியப்பட்டுள்ளனர்.
இது மனிதர்களுக்கு நோயைப் பரப்பும் ஒன்றுக்கும் மேற்பட்ட நோய்க்கடத்திகள் (பூச்சிகள்) இருக்கலாம் என்ற முதற்கட்ட ஊகத்திற்கு வழிவகுத்துள்ளது.
குஜராத் மற்றும் ராஜஸ்தானில் 2024 மற்றும் தற்போதைய 2026 ஆம் ஆண்டு பரவல்களின் போது சேகரிக்கப்பட்ட ஆயிரம் மணல் ஈக்கள் மற்றும் பிற கடத்திகளின் மாதிரிகளில், குஜராத் மற்றும் ஐந்து தேசிய நிறுவனங்களைச் சேர்ந்த ஆராய்ச்சியாளர்களை உள்ளடக்கிய தேசிய கூட்டு பரவல் தடுப்பு குழுவால் (என்.ஜே.ஓ.ஆர்.டி) இந்த வைரஸின் எந்தவொரு தடயத்தையும் கண்டறிய முடியவில்லை.
தற்போதைய பரவலில் சி.எச்.பி.வி தொற்றால் பாதிக்கப்பட்டவர்கள் குஜராத்தின் 12 மாவட்டங்களிலும், ராஜஸ்தானின் 3 மாவட்டங்களிலும் பரவியுள்ளனர். இதில் படன் மாவட்டத்தில் அதிகபட்சமாக 5 பேரும், அதைத் தொடர்ந்து சபர்காந்தா மாவட்டத்தில் 4 பேரும் பாதிக்கப்பட்டுள்ளனர். இது குறித்து கால்நடை பராமரிப்பு அதிகாரி ஒருவர் தி இந்தியன் எக்ஸ்பிரஸ்ஸிடம் கூறுகையில், "மனித பாதிப்புகள் குழுக்களாக இல்லை, ஒவ்வொரு பகுதியிலிருந்தும் ஒற்றை வழக்குகளே பதிவாகியுள்ளன. ஒரே பகுதியில் பல வழக்குகள் கூட நமக்குக் கிடைக்கவில்லை. எனவே நோய்க்கடத்திகளின் எண்ணிக்கையும் குறைவாகவே இருக்கும் என்று நாங்கள் கருதுகிறோம். வழக்கமாக, பூச்சிகளால் பரவும் நோய்களில் பாதிக்கப்பட்டவர்களின் எண்ணிக்கை அதிகமாக இருக்கும்போது, கடத்தியைக் கண்டறிவதற்கான வாய்ப்பும் அதிகமாக இருக்கும்" என்றார்.
2018-ம் ஆண்டு பரவலின் போதே மணல் ஈக்கள் சி.எச்.பி.வி-ன் கடத்திகளாக நிறுவப்பட்டன. ஐ.சி.எம்.ஆர் - என்.ஐ.வி (ICMR-NIV)-ன் ஆராய்ச்சியாளர்கள் சமர்ப்பித்த ஆய்வறிக்கையில், "தற்போதைய ஆய்வில், 'செர்ஜென்டோமையா' (Sergentomyia) என்ற மணல் ஈக்களின் இனம் குஜராத்தில் சி.எச்.பி.வி-ன் சாத்தியமான கடத்தியாகக் கண்டறியப்பட்டுள்ளது. இந்தியாவில் ஆண் மணல் ஈக்கள் ஆர்.டி-பி.சி.ஆர் (RT-PCR) பகுப்பாய்வில் சி.எச்.பி.வி தொற்றுக்கு சாதகமாக (Positive) உறுதியானது இதுவே முதல் அறிக்கையாக இருக்கலாம்..." என்று குறிப்பிட்டிருந்தனர்.
இந்த நோய் முதன்முதலில் 1965-ம் ஆண்டு மகாராஷ்டிராவின் நாக்பூரில் உள்ள சண்டிபுரா என்ற சிறிய கிராமத்தில் கண்டறியப்பட்டு பட்டியலிடப்பட்டது.
வெக்டார் மூலம் பரவும் நோய்களைப் பற்றி ஆய்வு செய்யும் தேசிய நிறுவனத்தைச் சேர்ந்த மூத்த விஞ்ஞானி ஒருவர் கூறுகையில், "நாங்கள் பல நூற்றுக்கணக்கான மணல் ஈ மாதிரிகளைச் சேகரித்து, அவை சண்டிபுரா வெசிகுலோவைரஸால் பாதிக்கப்பட்டுள்ளவா என்பதைப் பெருக்கிப் பார்க்க 'ரிவர்ஸ் டிரான்ஸ்கிரிப்ஷன் - பாலிமரேஸ் செயின் ரியாக்ஷன்' (ஆர்.டி - பி.சி.ஆர்) பரிசோதனையை மேற்கொண்டு வருகிறோம். துரதிர்ஷ்டவசமாக, எங்களுக்கு இதுவரை சாதகமான முடிவுகள் எதுவும் கிடைக்கவில்லை. இது 2024 பரவலைப் போன்றே உள்ளது, அப்போதும் பாதிக்கப்பட்ட மணல் ஈக்கள் எதுவும் கிடைக்கவில்லை. இருப்பினும், ஏடிஸ் எஜிப்தி (Aedes aegypti) மற்றும் கியூலெக்ஸ் (Culex) பேரினத்தைச் சேர்ந்த கொசுக்கள் சி.எச்.பி.வி-ன் கடத்திகளாகச் செயல்பட்டுள்ளனவா என்பதையும் நாங்கள் ஆராய்ந்து வருகிறோம், ஆனால் அங்கேயும் இதுவரை சாதகமான முடிவுகள் கிடைக்கவில்லை" என்றார்.
குஜராத் மற்றும் ராஜஸ்தானில் 2024 மற்றும் தற்போதைய 2026 பரவலின் போது சேகரிக்கப்பட்ட மணல் ஈக்கள் மற்றும் பிற கடத்திகளின் மாதிரிகளில் ஆராய்ச்சியாளர்களால் வைரஸின் எந்தவொரு தடயத்தையும் கண்டறிய முடியவில்லை.
இந்த பூச்சியியல் மாதிரிகளில் பணியாற்றிய இடைநிலை விஞ்ஞானி ஒருவரின் கூற்றுப்படி, "பூச்சியியல் வல்லுநர்கள் பரவல் இடங்களில் மாதிரிகளைச் சேகரித்த பிறகு, அவை ஆய்வகத்திற்கு அனுப்பப்பட்டு -20 டிகிரி செல்சியஸில் உறைய வைக்கப்படுகின்றன. பின்னர் அவை நசுக்கப்பட்டு, உட்கரு அமிலம் (Nucleic acid) பிரித்தெடுக்கப்பட்டு, சி.எச்.பி.வி உள்ளதா என்பதைப் பார்க்க ஆர்.டி - பி.சி.ஆர் பரிசோதனைக்கு உட்படுத்தப்படுகிறது."
மனித பாதிப்புகள் ஏற்பட்ட சுற்றுவட்டாரப் பகுதிகளில் உள்ள கால்நடைகளின் மாதிரிகளைப் பரிசோதித்ததிலும், இந்த வைரஸின் விலங்கு அமைவிடங்கள் (Animal Host Reservoirs) குறித்த எந்தக் குறிப்பும் கிடைக்கவில்லை.
உண்ணிகள் மற்றும் உண்ணிப் பூச்சிகளுக்கும் பரிசோதனை விரிவாக்கம்
தி இந்தியன் எக்ஸ்பிரஸ் அனுப்பிய வினாக்களுக்கு பதிலளித்த மத்திய சுகாதாரம் மற்றும் குடும்ப நல அமைச்சகம் சார்பாக பி.ஐ.பி (PIB) வெளியிட்ட அறிக்கையில், "இந்த ஆய்வின் முக்கிய நோக்கம் வைரஸ் பரவல் சுழற்சியைக் கண்டறிவதாகும். சண்டிபுரா வைரஸின் நிறுவப்பட்ட கடத்திகளாக மணல் ஈக்கள் இருக்கும் அதே வேளையில், கொசுக்கள், உண்ணிகள் மற்றும் உண்ணிப் பூச்சிகள் உள்ளிட்ட பிற கணுக்காலிகளும் (Arthropods) பரவலில் ஏதேனும் பங்கு வகிக்கின்றனவா என்பதை விஞ்ஞானிகள் ஆராய்ந்து வருகின்றனர். பாதிக்கப்பட்ட பகுதிகளிலிருந்து சேகரிக்கப்பட்ட ஏராளமான கடத்தி மாதிரிகள் தற்போது ஆய்வக பகுப்பாய்விற்கு உட்படுத்தப்பட்டு வருகின்றன. அறிவியல் ஆய்வுகள் முடியும் வரை தற்போதைய பரவலுக்குக் காரணமான கடத்தியை அடையாளம் காண்பது முதிர்ச்சியற்ற செயலாகும் என்று அதிகாரிகள் வலியுறுத்தியுள்ளனர்." மேலும் 2024 பரவல் குறித்த விசாரணைகளிலும் கூட "எந்தவொரு குறிப்பிட்ட கடத்தியையும் திட்டவட்டமாகக் சுட்டிக்காட்ட முடியவில்லை" என்றும் அந்த அறிக்கையில் தெரிவிக்கப்பட்டுள்ளது.
மேலும் அரசாங்க அறிக்கையில், மனிதர்களுக்கு இடையே வைரஸைப் பரப்பக்கூடிய தேக்கிகளாக (Reservoirs) வீட்டு விலங்குகள் செயல்படுகின்றனவா என்பதைத் தீர்மானிக்க விலங்குகள் கண்காணிப்பும் விரிவாக்கப்பட்டுள்ளதாகத் தெரிவிக்கப்பட்டுள்ளது. "மாடுகள், எருமைகள் மற்றும் ஆடுகளின் ரத்த மாதிரிகளுடன், பால் மாதிரிகளும் பரிசோதனைக்காகச் சேகரிக்கப்பட்டுள்ளன. இதுவரை சுமார் 70 விலங்குகளின் ரத்த மாதிரிகள் சேகரிக்கப்பட்டு, சண்டிபுரா வைரஸ் மற்றும் பிற தொடர்புடைய நோய்க்கிருமிகள் குறித்து ஆய்வு செய்யப்பட்டு வருகின்றன. ஆய்வகப் பரிசோதனைகள் முடியும் வரை எந்த முடிவிற்கும் வர முடியாது என்று அதிகாரிகள் தெளிவுபடுத்தியுள்ளனர்."
கண்காணிப்பு குறைபாடுகளைச் சுட்டிக்காட்டும் நிபுணர்
டெல்லியில் உள்ள மரபணு பொறியியல் மற்றும் உயிரித் தொழில்நுட்பத்திற்கான சர்வதேச மையத்தின் (ICGEB) வெக்டார் மூலம் பரவும் நோய்கள் பிரிவின் தலைவர் டாக்டர் சுஜாதா சுனில், ஆராய்ச்சியாளர்கள் "கண்காணிப்பின் நேரம் மற்றும் நோய் பரவாத காலத்தில் செய்யப்பட வேண்டிய கண்காணிப்பின் ஆழம்" ஆகியவற்றைத் தவறவிட்டிருக்கலாம் என்று சுட்டிக்காட்டியுள்ளார். தற்போதைய விசாரணையில் ஈடுபடாவிட்டாலும், நோய் முதன்முதலில் கண்டறியப்பட்ட மகாராஷ்டிராவில் உள்ள பிற ஆராய்ச்சியாளர்களுடன் சேர்ந்து டாக்டர் சுஜாதா பல ஆண்டுகளாகச் சண்டிபுரா வைரஸ் குறித்துப் பணியாற்றி வருகிறார்.
"2005 சிக்கன்குனியா பரவலின் போது, வைரஸில் ஏற்பட்ட ஒரே ஒரு திரிபு காரணமாக, அது தனது வழக்கமான 'ஏடிஸ் எஜிப்தி' கொசு கடத்தியிலிருந்து 'ஏடிஸ் அல்போபிக்டஸ்' என்ற வழக்கத்திற்கு மாறான கொசு இனத்திற்குத் தாவ முடிந்தது. இது வைரஸை இரண்டு கொசு இனங்களுக்கு இடையே தனது கடத்தியை மாற்ற உதவியது" என்று டாக்டர் சுஜாதா தி இந்தியன் எக்ஸ்பிரஸ்ஸிடம் கூறுகிறார்.
குறிப்பாகப் பாதிப்பு அதிகம் உள்ள பகுதிகளில் தொடர்ச்சியான மற்றும் கடுமையான பூச்சியியல் கண்காணிப்பின் அவசியம் குறித்து டாக்டர் சுஜாதா கூறுகையில், "நாம் மணல் ஈக்களை மட்டும் அல்லாமல் சாத்தியமான அனைத்துக் கடத்திகளையும், மனிதர்களிடையே நோய் பரவாத இடைப்பட்ட காலத்தில் வைரஸைத் தக்கவைத்துக்கொள்ளும் விலங்குத் தேக்கிகளையும் (Animal Reservoirs) தேட வேண்டும். மேலும் இது இந்தியாவிற்கு மட்டுமேயான தனித்துவமான பிரச்சினை என்பதால், எந்தவொரு கல்லையும் விட்டுவைக்காமல் இந்த முக்கியமான பகுதிகளில் முறையான கடத்திக் கண்காணிப்பை நடத்த வேண்டும். கடத்திகளின் மாதிரி சேகரிப்பும் மிகவும் அடர்த்தியானதாக இருக்க வேண்டும். கொசுக்களுக்கும் மணல் ஈக்களுக்கும் இடையிலான மக்கள் தொகை எண்கள் மற்றும் குறைந்த சி.எச்.பி.வி தொற்று விகிதங்கள் காரணமாக, டெங்கு அல்லது மலேரியாவை உதாரணமாக வைத்து நூற்றுக்கணக்கில் மணல் ஈக்கள் மற்றும் கொசுக்களை எடுத்து வைரஸைப் பரிசோதிப்போம் என்று கூற முடியாது. நீங்கள் பல மடங்கு அதிகமான மாதிரிகளைச் சேகரிக்க வேண்டும், அதுவே இந்த விஷயத்தில் தேவைப்படும் கண்காணிப்பின் ஆழமாகும். கூடுதலாக, கண்காணிப்பு என்பது நோய்த்தொற்று பரவும் நேரங்களில் மட்டுமல்லாமல், நோய் பரவல் இருந்தாலும் இல்லாவிட்டாலும் ஜூன் முதல் ஆகஸ்ட் வரையிலான காலத்தில் மேற்கொள்ளப்பட வேண்டும். அதுவே கடத்தியைக் கண்டறிவதற்குச் சாதகமாக இருக்கும்" என்றார்.
