ஈரான் போர்: இந்தியா எதிர்கொள்ளும் உரச் சவால்களும், தீர்வுகளும் 21 4 2026
/indian-express-tamil/media/media_files/2026/04/21/india-fertilizer-shortage-2026-iran-war-agriculture-impact-urea-price-hike-2026-2026-04-21-12-05-57.jpg)
India fertilizer shortage 2026 | Iran war agriculture impact | Urea price hike 2026
எழுதியவர்: ஹரிஷ் தாமோதரன்
ஏப்ரல் 4 அன்று, இந்தியன் பொட்டாஷ் லிமிடெட் (IPL) 2.5 மில்லியன் டன் (mt) யூரியாவை இறக்குமதி செய்வதற்கான டெண்டரை வெளியிட்டது. ஏப்ரல் 15 அன்று திறக்கப்பட்ட இந்த டெண்டரில், 5.9 மில்லியன் டன்னுக்கும் அதிகமான சலுகைகள் வந்தன. இதில் குறைந்தபட்ச விலையாக மேற்கு கடற்கரைக்கு ஒரு டன்னுக்கு 935 டாலர் மற்றும் கிழக்கு இந்திய துறைமுகங்களுக்கு 959 டாலர் என நிர்ணயிக்கப்பட்டது.
இதனை பிப்ரவரி 18 அன்று ராஷ்டிரிய கெமிக்கல்ஸ் அண்ட் பெர்டிலைசர்ஸ் (RCF) வெளியிட்ட டெண்டருடன் ஒப்பிட்டுப் பாருங்கள். அப்போது மேற்கு மற்றும் கிழக்கு கடற்கரை விநியோகத்திற்கு முறையே 508 டாலர் மற்றும் 512 டாலர் மட்டுமே விலையாக இருந்தது.
இரண்டே மாதங்களில் விலை இருமடங்காக உயர்ந்திருப்பது, அமெரிக்கா-இஸ்ரேல் மற்றும் ஈரான் இடையிலான மோதலால் ஏற்பட்ட விநியோக பாதிப்புகளையும், பிப்ரவரி 28 முதல் மிக முக்கியமான ஹார்முஸ் ஜலசந்தி (Strait of Hormuz) மூடப்பட்டிருப்பதையும் பிரதிபலிக்கிறது.
யூரியா மட்டுமல்ல, டிஏபி (DAP) விலையும் உயர்ந்துள்ளது. போருக்கு முன்பு ஒரு டன் 720 டாலர் ஆக இருந்த டிஏபி விலை, தற்போது 925 டாலர் ஆக உயரும் என எதிர்பார்க்கப்படுகிறது. உரங்கள் தயாரிக்கப் பயன்படும் மூலப்பொருட்களான சல்பர் மற்றும் அம்மோனியா விலையும் கடுமையாக அதிகரித்துள்ளது. ஒரு கால கட்டத்தில் 300 டாலர் ஆக இருந்த சல்பர், தற்போது 900 டாலர்-க்கு கீழே கிடைப்பதில்லை.
ஈரான் தாக்குதலுக்குப் பிறகு கத்தார் எனர்ஜி மற்றும் சவுதி அரேபியாவின் மாடன் (Maaden) ஆலைகள் மூடப்பட்டுள்ளன. இதனால் இந்தியா இப்போது இந்தோனேசியா மற்றும் மலேசியாவை நம்பி இருக்கிறது.
காரிஃப் பருவத்தின் சவால்
ஜூன் மாதம் தென்மேற்கு பருவமழை தொடங்கும் போது காரிஃப் சாகுபடி தொடங்கும். காரிஃப் 2026-க்கு 19.4 மில்லியன் டன் யூரியா தேவைப்படும் என மதிப்பிடப்பட்டுள்ளது. ஆனால், இந்த மாத தொடக்கத்தில் வெறும் 5.5 மில்லியன் டன் மட்டுமே கையிருப்பில் இருந்தது.
இந்தியா ஆண்டுதோறும் 39-40 மில்லியன் டன் யூரியாவைப் பயன்படுத்துகிறது. இதில் 30-31 மில்லியன் டன் உள்நாட்டிலேயே உற்பத்தி செய்யப்படுகிறது. மீதமுள்ளவை இறக்குமதி செய்யப்படுகின்றன. இதில் 40% ஓமன், கத்தார், சவுதி அரேபியா போன்ற வளைகுடா நாடுகளிலிருந்து வருகிறது. போரினால் எல்என்ஜி (LNG) விநியோகம் பாதிக்கப்பட்டதால், உள்நாட்டு உற்பத்தியும் சரிந்துள்ளது.
"காரிஃப் பருவத்தை எப்படியாவது கடந்துவிடலாம், ஆனால் அக்டோபர்-டிசம்பர் மாதங்களில் தொடங்கும் ரபி பருவத்தில்தான் உண்மையான நெருக்கடி ஏற்படும்" என்று தொழில்துறை வட்டாரங்கள் தெரிவிக்கின்றன.
சவால்களை எதிர்கொள்ளும் வழிகள்
தற்போதுள்ள நெருக்கடியை சமாளிக்க சில மாற்று வழிகள் முன்வைக்கப்படுகின்றன:
அம்மோனியா பற்றாக்குறை உள்ள சூழலில், டிஏபி-க்கு பதிலாக ட்ரிபிள் சூப்பர் பாஸ்பேட் (TSP) அல்லது மோனோ அம்மோனியம் பாஸ்பேட் (MAP) போன்ற மாற்று உரங்களை விவசாயிகள் பயன்படுத்தலாம்.
யூரியா அல்லது டிஏபி உடன் துத்தநாகம், இரும்பு, தாமிரம் போன்ற நுண்ணூட்டச்சத்துக்களை சேர்த்து விற்பனை செய்ய நிறுவனங்களுக்கு அனுமதி வழங்கலாம். இது மகசூலை அதிகரிப்பதோடு, விவசாயிகள் தனியாக நுண்ணூட்டச்சத்துக்களை வாங்கும் செலவையும் குறைக்கும்.
பயோஸ்டிமுலண்ட்ஸ் (Biostimulants), பாக்டீரியா, பூஞ்சை மற்றும் கடல்பாசி சாறுகளில் இருந்து தயாரிக்கப்படும் இவை, மண்ணில் உள்ள சத்துக்களை செடிகள் எளிதாக உறிஞ்ச உதவுகின்றன. இது ரசாயன உரங்களின் தேவையைக் குறைக்க உதவும்.
புனேவைச் சேர்ந்த பயோபிரைம் அக்ரிசொல்யூஷன்ஸ் (BioPrime AgriSolutions) போன்ற நிறுவனங்கள், நுண்ணுயிரிகள் மூலம் உரங்களின் பயன்பாட்டுத் திறனை மேம்படுத்தும் தொழில்நுட்பங்களை உருவாக்கி வருகின்றன. இந்த நெருக்கடி காலம், இந்திய உரத்துறையை நவீன மற்றும் இயற்கை சார்ந்த தீர்வுகளை நோக்கி நகர்த்த ஒரு வாய்ப்பாகவும் அமையலாம்.